45 lik plak

Düşünceler Kafamda dönüyo, kafam da dönüyo .... İçimden geçenler öylesine çok ki, içince geçenler daha da çok ... Kalmak mı daha zor gitmek isteğini bastırmak mı ? Yapmak istediklerimi yapamamak mı yoksa yapılacaklara yetişememek mi daha çok koyuyo bana... Okumak istediklerim, gitmek istediğim yerler, biriktirmek istediklerim, hayallerim, özlemlerim, varmak istediğim yerler bir yanda , diğer yanda ipleri başkası tarafından çekilen gerçek somut hayatın ta kendisi... Her gün yapılacaklar listesine bir ton madde eklenirken, oraya buraya "oku bunu" , "araştırmalıyım" notları alırken, kendine odaklanmak yerine her zaman başkalarının isteklerine yönlenmek... Kararsızlıklarım, huysuzluklarım, hayalkırıklıklarım bundan, ne tarafa gitmem gerektiğini bilememekten. Seçtiğim yönden korkuyorum, saatler, günler geçiyor ben 45 lik bozuk plak gibi dönüyorum, aynı parçaya aynı sözlere takılı çalıyorum.. Oysa Söyleyecek çok sözüm,  anlatacak çok hikayem var. Başlamak yolun yarısıdır der babam... Evet yolu yarıladığım bir gerçek ama birşey başarmış da değilim, tamamlamaya da yaklaşmış değilim. Şu yazıyı bile yazarken 3 kez yukarıya ağlayan kızımı uyutmaya gitmem, 15 kez de rekorlar kitabı okuyan oğluma cevap vermem gerekti. Aklımdakiler de uçup gitti.. İpler başkasının elinde ... Korkarım elime aldığımda da artık aklımdakiler zaten hiç var olmayacak ...